ΑΡΑΧΩΒΑ

 

Η Αράχωβα ή Ράχωβα, όπως ήταν γνωστή ως τα χρόνια της Επανάστασης, είναι χτισμένη στις νότιες ράχες του Παρνασσού, όπως μαρτυρεί και το όνομα της, σε υψόμετρο 900-1000 μέτρα. Η περιοχή της Αράχωβας, διάσπαρτη από απομεινάρια της αρχαιότητας, φανερώνει την πανάρχαια Ιστορία της. Ως Ανεμώρεια έλαβε μέρος στον Τρωικό πόλεμο αναφερόμενη από τον Όμηρο μαζί με την Κυπάρισσο. Γειτονεύοντας με τους Δελφούς ήταν φυσικό να υποστεί μαζί με τις άλλες Φωκικές πόλεις τις συνέπειες από την επέμβαση του Φιλίππου του Β', που τις κατέστρεψε το 346 π.Χ. (ιεροί πόλεμοι).

Τον 6ο μ.Χ. αιώνα είναι γνωστή με το όνομα Ανεμώλεια. Πριν την Τουρκοκρατία, στα 1435, ήταν πολυάνθρωπη πόλη ονομαζόμενη Αράχωβα. Όμως, ποτέ ακριβώς ονομάστηκε έτσι, είναι μέχρι στιγμής άγνωστο.

Όλοι οι περιηγητές από το 1676 και μετά αναφέρονται με θαυμασμό για την Ελληνικότητα της Αράχωβας και για την εργατικότητα και τη φιλοξενία των κατοίκων της. Η προσφορά της στην Επανάσταση ήταν πολύ μεγάλη σε αίμα αλλά και σε χρήμα. Πολλοί Αραχωβίτες είχαν μυηθεί από τους πρώτους στη Φιλική Εταιρεία. Το 1826, στην πιο κρίσιμη στιγμή του Αγώνα, ο στρατηγός της Ρούμελης Γεώργιος Καραϊσκάκης αντιμετώπισε στην Αράχωβα τους ικανότερους αρχηγούς των Τουρκαλβανών. Στη φονική μάχη της Αράχωβας 18 - 24 Νοεμβρίου 1826, λίγο πιο πάνω από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, οδήγησε τους Έλληνες σε περιφανή νίκη εξολοθρεύοντας περίπου 2000 Τούρκους. Κάθε χρόνο του Άγιου Γεωργίου συνήθως τη δεύτερη μέρα του Πάσχα, η Αράχωβα επί τρεις ημέρες γιορτάζει τον πολιούχο της Άγιο Γεώργιο. Με την θρησκευτική γιορτή έχει συνδεθεί και η ανάμνηση της μάχης της Αράχωβας στις 24/11/1826.

Οι Αραχωβίτες κάθε ηλικίας πανηγυρίζουν ντυμένοι τις πατροπαράδοτες φορεσιές τους το σιγκούνι, τη φουστανέλα και την καμζολά.

Ιδιαίτερα λαμπρή και κατανυκτική, μέσα σε κωδωνοκρουσίες και κανονιοβολισμούς, είναι η λιτανεία της εικόνας του Αγίου Γεωργίου, που γίνεται μετά τον Εσπερινό της Παραμονής.

Παμπάλαια Ελληνικά έθιμα επιζούν στην τριήμερη αυτή γιορτή, που ονομάζεται Πανηγυράκι. Αγώνες αθλητικοί στα άλματα, στο λιθάρι, στην πάλη, στο δρόμο και στο σήκωμα της πέτρας. Αξιοθαύμαστοι είναι οι γέροντες στο αγώνισμα του ανηφορικού δρόμου πάνω απ΄ την εκκλησία, στο χώρο της ιστορικής μάχης. Η γιορτή τελειώνει με κοινό τραπέζι στην αυλή της εκκλησίας, που είναι ο στίβος των αγώνων αλλά και το χοροστάσι, που γεμίζει απ΄την λεβεντιά των ρουμελιώτικων χορών. Ο τοπικός χορός, το Πανηγυράκι, χορεύεται πρώτα από τους γέροντες. Η θρησκευτική κατάνυξη και η πολεμική ατμόσφαιρα συνταιριάζουν αρμονικά στο Αραχωβίτικο Πανηγυράκι, τη γνησιότητα αυτή ελληνική γιορτή.

Περίφημα είναι τα γαλακτομικά της προϊόντα Η φέτα, το γιαούρτι, οι μυζήθρες, οι χυλοπίτες, ο τραχανάς και το μοναδικό οψιμοτύρι της. Πάνω απ΄ όλα όμως είναι η φορμαέλλα, το παραδοσιακό αραχωβίτικο τυρί που πήζει σε μικρά καλάθια και παράγεται μόνον στην Αράχωβα. Τα γιδοπρόβατα που βόσκουν στις πλαγιές του Παρνασσού εκτός από τα γάλα δίνουν και νοστιμότατο κρέας. Φημισμένο είναι το πρόβειο κοντοσούβλι, οι σαρμάδες (με αμπελόφυλλα) κι άλλα παραδοσιακά φαγητά που συνοδεύονται από πίτες κι άλλες αραχωβίτικες λιχουδιές. Και βέβαια δεν λείπουν οι παραδοσιακές «γλυκές γεύσεις» Το μυγδαλάτο, το καρυδάτο, τα κοκοτάκια, οι τηγανίτες.

 

 

ΧΡΗΣΙΜΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ

 

ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ 22670-31300

 

ΚΤΕΛ ΑΜΦΙΣΣΑΣ 22650-28226

 

ΣΤΑΘΜΟΣ ΤΑΞΙ 22670-31566

 

ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ 22670-31333

 

ΔΗΜΟΣ ΑΡΑΧΩΒΑΣ 22673-50100

 

ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ 22670-31630/31262

 

ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΔΙΣΤΟΜΟΥ 22670-22790

 

ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ

 

ΚΕΛΛΑΡΙΑ 22340-22694

 

 

ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ

 

xartis parnassou

Βουνό περήφανο, συνδέθηκε με τις πιο βαθιές μνήμες των Ελλήνων και με την Ελληνική παράδοση περί του κατακλυσμού. Στην ψηλότερη κορυφή του, τη Λιακούρα (2.457 μ.) στάθηκε η κιβωτός του Δευκαλίωνα και της Πυρράς, και ο γιος τους ΄Έλληνας έγινε ο γενάρχης των ΕΛΛΗΝΩΝ. Οι χιονοσκέπαστες πλαγίες του είναι γεμάτες από μύθους αρχαίους και θρύλους της αραχωβίτικης παράδοσης. Ο Απόλλωνας, ο Πάνας, οι Μούσες, οι Μαινάδες σεργιάνισαν στις σπηλιές και τα φαράγγια του. Οι πεντάμορφες νεράιδες χόρεψαν πάνω στ΄αφρισμένα χιονόνερα με τον ήχο της φλογέρας του τσελιγκόπουλου. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας έθρεψε το άρωμα της λευτεριάς των Ελλήνων στα κλέφτικα λημέρια του.

Βουνό άγριο, συνταράζεται από ανέμους φοβερούς. Κατά την αραχωβίτικη παράδοση, στην κορυφή του έχει χτίσει με κρούσταλλα, χαλάζι και χιόνι το παλάτι του ο Κατεβατός, ο φοβερότερος απ΄όλους τους ανέμους.

Τούτο το αγέρωχο βουνό φιλόξενα προσφέρει σήμερα τις φυσικές του ομορφιές στους χιονοδρόμους και στους εκδρομείς.

 

 

 

ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ

(ΠΛΗΡΩΣ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΜΕΝΟ ΑΠΟ 15/10/2014!!!)

 

Απέχει 180 χλμ. από την Αθήνα και 25 χλμ. από την Αράχοβα. Ο δρόμος από την Αθήνα μέχρι το χιονοδρομικό μπορεί να χαρακτηριστεί πολύ καλός. Χρειάζεται όμως προσοχή στα τελευταία 15 χλμ. όταν έχει παγετό.

ΥΨΟΜΕΤΡΟ: 1.600-2.300 μ. ΣΥΝΟΛΟ ΑΝΑΒΑΤΗΡΩΝ: 13 (7 εναέριοι, & 6 συρόμενοι)
ΣΥΝΟΛΟ ΠΙΣΤΩΝ: 23
ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΜΗΚΟΣ ΠΙΣΤΩΝ: 25 χλμ.
ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΣΕΖΟΝ: Από μέσα Δεκεμβρίου μέχρι τέλη Απριλίου

Αναβατήρες - πίστες
Έχει δεκατρείς αναβατήρες: μία τηλεκαμπίνα, έναν τετραθέσιο αναβατήρα, τέσσερις τριθέσιους, έναν διθέσιο και έξι συρόμενους.

Οι πίστες έχουν ως εξής:

- Κελάρια

Πίστα Αφροδίτη: Είναι η πίστα-δρόμος που ενώνει το πάρκινγκ με το σαλέ. Ακολουθεί πορεία περίπου παράλληλη με την τηλεκαμπίνα, το δε μήκος της είναι 1.100μ. Θα τη χαρακτηρίζαμε μπλε. Υπάρχουν όμως σημεία που χρειάζονται μεγάλη προσοχή, ειδικά από τους αρχάριους σκιέρ.

Πίστα Αφροδίτη 1: Κοκκινομπλέ πίστα που ακολουθεί πορεία ακριβώς κάτω από την τηλεκαμπίνα, με μήκος 900μ.

Πίστα Βάκχος 1: Είναι η πίστα που βρίσκεται δεξιά του αναβατήρα Βάκχος, με μήκος 1.400μ. Εξαιρετικά καλή, μαύρη στα πρώτα 500μ. και στη συνέχεια μπλε.

Πίστα Βάκχος 2: Είναι η πίστα που βρίσκεται στα αριστερά του ομώνυμου αναβατήρα, με μήκος 1.400μ. και μπλε χαρακτηρισμό, τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος της. Εάν κάποιος θέλει, μπορεί να την κατεβεί και από την εντελώς αριστερή πλευρά, προς τους αναβατήρες Περικλής και Αίολος. Ακολουθώντας αυτήν την πορεία, το μήκος τής πίστας φτάνει τα 1.500μ.

Πίστα Τηλέμαχος: Μπλε πίστα που βρίσκεται στα αριστερά του συρόμενου αναβατήρα Τηλέμαχος, με μήκος 1.000μ. Είναι η πλέον κατάλληλη για ζέσταμα.

Πίστα Αίολος 1: Βρίσκεται αμέσως δεξιά του αναβατήρα Αίολος, με μήκος 800μ. Στην αρχή έχει ένα μικρό τμήμα εντελώς κόκκινο, αλλά μετά συνεχίζει σε εύκολη μπλε. Δεν συνιστάται σε αρχάριους. Το επισημαίνουμε αυτό γιατί ξεγελά το μάτι και μπορεί κάποιος να προσπαθήσει να την κατεβεί.

Πίστα Αίολος 2: Βρίσκεται και αυτή στα δεξιά του αναβατήρα Αίολος, αλλά ακολουθεί πιο ανοιχτή πορεία. Αποτέλεσμα της πορείας αυτής είναι να αποφεύγει το δύσκολο σημείο που προαναφέρθηκε. Έτσι, μιλάμε για καθαρά μπλε πίστα. Το μήκος της φτάνει τα 900μ.

Πίστα Περικλής 1: Λίγο πιο δύσκολη, μπλε πίστα, στα δεξιά του ομώνυμου αναβατήρα, με μήκος 600μ.

Πίστα Περικλής 2: Πίστα με την ίδια κατεύθυνση με την προηγούμενη, μόνο που βρίσκεται στα αριστερά του αναβατήρα. Και αυτή έχει μήκος 600μ. και χαρακτηρίζεται δύσκολη μπλε. Τις δύο παραπάνω πίστες προτιμούν οι σκιέρ για πρωινό ζέσταμα.

Πίστα Ηρακλής 1: Βρίσκεται στα αριστερά του αναβατήρα Ηρακλής και χρειάζεται προσοχή μέχρι τις 11:00, γιατί δεν τη βλέπει ο ήλιος και κρατάει πάγο. Χαρακτηρίζεται ως κόκκινη, τουλάχιστον στα πρώτα 700μ. επί συνόλου 1.400μ. Στη συνέχεια γίνεται καθαρά μπλε.

Πίστα Ηρακλής 2: Ακολουθεί πορεία δεξιά από τον ομώνυμο αναβατήρα και φτάνει κοντά στον αναβατήρα Περικλής. Μετά ακολουθεί την πορεία των πιστών Περικλής και Αίολος. Έχει μήκος 1.600μ. και είναι εύκολη (μπλε).

Πίστα Οδυσσέας: Καταπληκτική κόκκινη πίστα που κατά τη γνώμη μας σε κάποια σημεία «μαυρίζει». Είναι η δυσκολότερη πίστα στα Κελάρια και μία από τις πιο αγαπημένες των χιονοδρόμων.

Πίστα Ερμής: Ο Ερμής είναι μια τριθέσια καρέκλα που ενώνει τα Κελάρια με τη Φτερόλακκα. Μετά τα πρώτα 700μ. ο αναβατήρας περνά πολύ κοντά από το έδαφος επιτρέποντας σε όποιον θέλει να κατεβεί. Από το σημείο αυτό και μέχρι τα Κελάρια λοιπόν υπάρχει η ομώνυμη πίστα, με κοκκινομπλέ χαρακτηρισμό και μήκος 700μ.

Half Pipe : Ειδικά σχεδιασμένη πίστα για snowboard, μήκους 110μ. Βρίσκεται ανάμεσα στις πίστες Ηρακλής και Περικλής, στο γνωστό «λούκι».


- Φτερόλακα

Πίστα Ήρα ή Νο7: Βρίσκεται ακριβώς κάτω και δεξιά από τον ομώνυμο αναβατήρα και καταλήγει στο πάρκινγκ της Φτερόλακκας. Έχει μήκος 900μ., είναι κόκκινη και από φέτος θα στρώνεται κανονικά από τους χιονοστρωτήρες, αφού διαμορφώθηκε το καλοκαίρι σε κανονική πίστα.

Πίστα Νο7α: Καθαρά μπλε πίστα-δρόμος που ξεκινά από το επάνω μέρος του αναβατήρα Ήρα και καταλήγει στο πάρκινγκ του χιονοδρομικού. Έχει μήκος 1.800 μ. και σε συνδυασμό με την πίστα Nο10, που θα περιγράψουμε πιο κάτω, είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει για τους αρχάριους σκιέρ (συνολικό μήκος 2.100μ.).

Πίστα Ηνίοχος ή Νο 6: Πίστα πασίγνωστη σε όλη την Ελλάδα για τη δυσκολία της -την αγαπούν όλοι οι καλοί Έλληνες σκιέρ. Το περίεργο της υπόθεσης είναι ότι σχεδόν σε κανένα σημείο δεν θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε μαύρη. Παρ' όλα αυτά, είναι μια εξαιρετικά δύσκολη κόκκινη πίστα με μήκος 1.100μ. Φέτος έγινε διαπλάτυνση στα σημεία που είχε πρόβλημα (στην αρχή και προς το μέσον).

Πίστα Δίας 1: Είναι η πίστα που βρίσκεται στα δεξιά του αναβατήρα Δίας, ο οποίος επαναλειτούργησε πέρυσι. Βοηθά τους χιονοδρόμους να βρεθούν στην περίφημη πίστα Σαχάρα.

Πίστα Δίας 2: Βρίσκεται στα αριστερά του ομώνυμου αναβατήρα και καταλήγει στην αρχή της πίστας Νο6. Αυτή η πίστα μαζί με την πίστα Νο6 και την πίστα Νο7 κάνουν μια καταπληκτική συνεχόμενη κόκκινη πίστα μήκους 2.300μ.

Πίστα Παν ή Νο10: Η πιο εύκολη (πράσινη) πίστα του κέντρου με μήκος 350μ., αλλά με «νευρικό», συρόμενο αναβατήρα που κατά την εκκίνηση ρίχνει τους μισούς αρχάριους κάτω. Μαζί με την πίστα Ήρα 1, όπως προαναφέραμε, αποτελεί την καλύτερη επιλογή για τους αρχάριους στον Παρνασσό.

Πίστα Πυθία ή Νο14: Σχετικά δύσκολη στην αρχή, μπλε πίστα με μήκος 600μ. Είναι ό,τι πρέπει για όσους μόλις έχουν περάσει το επίπεδο του αρχάριου.

Πίστα Σαχάρα: Εξαιρετική μαύρη πίστα, μακράν η καλύτερη πίστα του χιονοδρομικού. Ενώνει κατά κάποιον τρόπο και αυτή τα Κελάρια με τη Φτερόλακκα. Ξεκινά πίσω από την κορυφή Αρνόβρυση, δηλαδή ακριβώς πάνω από τον «Οδυσσέα», και καταλήγει στη Φτερόλακκα, στην αφετηρία της πίστας Νο10. Έχει μήκος 2.000μ., από τα οποία τα 900μ. είναι μαύρη, ενώ τα υπόλοιπα κόκκινη. Από πέρυσι που ξαναλειτούργησε ο αναβατήρας Δίας είναι πλέον προσβάσιμη - παλαιότερα για να τη χρησιμοποιήσει κάποιος θα έπρεπε να ξαναπάει στα Κελλάρια. Παρ' όλα αυτά, νομίζουμε ότι καλό θα ήταν να έχει δικό της αναβατήρα.

Περιφερειακή: Μεγάλη σε μήκος (3.500μ.) μπλε πίστα που ενώνει τα δύο χιονοδρομικά. Ξεκινά από το υψηλότερο σημείο στα Κελάρια -ακριβώς μετά τον αναβατήρα Ηρακλής- με ανοιχτή αριστερή πορεία και καταλήγει μέσα από έναν δρόμο στη Φτερόλακκα. Φέτος, εξομαλύνθηκε έτσι ώστε να μπορεί να την κατέβει κάποιος χωρίς να χρειάζεται να σπρώχνει με τα μπατόν στα ανηφορικά σημεία.

 

kampina1